Początki Szkoły Podstawowej można wiązać z przydzieleniem do Królikowa nauczyciela Józef Berendta w roku 1910. W trudnych warunkach prowadził szkołę przez 5 lat i zmarł. Pochowany został na cmentarzu w Królikowie.

Po jego śmierci władze przydzieliły do szkoły w Królikowie nauczycielkę Zofię Witucką.

Po I wojnie światowej do szkoły w Królikowie zostali przydzieleni: Rafał Kałowski i Jan Baran. Rafał Kałowski w 1918 r. był kierownikiem, później oddelegowano go do służby w wojsku polskim i w policji państwowej. Ponownie został kierownikiem i pełnił tę funkcję od 01.10.1921 r. do 01.09.1939 r. Nauczyciele: Rafał Kałowski i Jan Baran założyli i zorganizowali szkołę. Lokale wynajmowali u gospodarzy. Kierownik szkoły Rafał Kałowski usilnie starał się o budowę szkoły w Królikowie.

Warunki pracy były złe. Napotykał on na szereg trudności i ze strony władz, i ze strony ludności, która nie mogła się zgodzić na punkt, w którym ma być wybudowana szkoła. W Królikowie powstała sześcioklasowa szkoła III stopnia (od 1935 r. siedmioklasowa).Gmina wydzierżawiła 6 klas szkolnych, gdyż budowa szkoły stała nadal w martwym punkcie. Sale wynajęte u gospodarzy w Królikowie są rozrzucone po całej wsi, najgorzej sprawa przedstawia się w zimie, kiedy nauczycielstwo prowadziło przedmiotową naukę.W roku 1937 zrodziła się nadzieja na budowę szkoły w Królikowie. Towarzystwo Popierania Budowy Szkół Powszechnych miało wybudować jedną szkołę w gminie Grodziec. Największe szanse miał Królików ze względu na obwód szkolny, ilość dzieci i to, że posiadał ziemię– ornej 5 mórg i łąki 2 i jedna czwarta morgi.O budowę szkoły starały się też Lipice. I w Lipicach, i w Królikowie doszło do zatargów o miejsce budowy ze względu na odległość zamieszkania dzieci, które do szkoły miały uczęszczać.

Prędzej osiągnęli porozumienie mieszkańcy obwodu szkoły w Lipicach i Towarzystwo Popierania Budowy Szkół Powszechnych zaczęło tam budować szkołę, która w 1938 r. została ukończona i oddana do użytku.

W czasie okupacji kierownik Kałowski i pozostali nauczyciele zostali wysiedleni do Gubernatorstwa. W Królikowie pozostały: Jadwiga Lipkówna i Anastazja Lęgowska (Adamczykówna). Z chwilą objęcia władzy przez Niemców dla dzieci polskich została uruchomiona szkoła (...) w Królikowie (od 01.11.1939 r. do 28.03.1940 r.). Po 4 miesiącach Polacy zostali ze szkół zwolnieni, a dzieci polskie uczyły się w szkołach tylko po niemiecku.